Presentatie boek: Verre gezichten op de golfslag van de tijd

View Calendar
06-03-2019 19:30 - 22:00

100 jaar NPB Wassenaar 

Persoonlijke verhalen op de Golfslag van de Tijd 

 

geschreven en bijeen gebracht door de deelnemers van het Cybercafé.  

 

Het Cybercafé? 

Dit is een vorm van moderne diaconie: 

In de eerste plaats wordt hier een gevarieerd programma geboden waarin je leert omgaan met alle mogelijkheden die het digitale tijdperk biedt, zo niet eist. In de tweede plaats is het een Café, waar de koffie ruim wordt geschonken. 

 

100 jaar NPB Wassenaar: daar moeten wij wat mee. Maar wat?  

 

Wat was de inspiratie?  

Op vrijdag 17 juli 2017 bekeken we een powerpointpresentatie waarin grofweg de 100 jaar waarin de NPB Wassenaar bestaat onder de loep werd genomen:  

 

Het was een organisch proces. Er was groot enthousiasme, mensen kwamen met verhalen, met trouwfoto’s van hun ouders in het kerkje in de twintiger jaren, en meteen met allemaal schaatsverhalen. 

 

Hoe is dit boek gegroeid?  

De 20e eeuw kenden vele ziektes die nu dankzij nieuwe vaccins grotendeels zijn uitgebannen, waaronder de beruchte kinderverlamming. We vroegen één van de leden of hij zijn toestemming voor dit onderwerp zou willen geven. Hij zei ja en schreef ook een stuk hoe het was om kinderverlamming te krijgen 

 

En daarmee was de invalshoek waarmee we de 100 jaar NPB Wassenaar in beeld wilden brengen geboren. Het moesten persoonlijke verhalen worden. 

 

Eerst gingen we kijken naar die wereld van toen, waarin de NPB Wassenaar werd gesticht, zo vlak na de Eerste Wereldoorlog: wat waren de issues? De Vrede van Versailles? De Arbeidswet? De wet die eindelijk Algemeen Kiesrecht voor Vrouwen bracht?  

 

En dáár ging men bij rechtop zitten, dat bracht de tongen los:  

nog steeds verontwaardiging dat je als vrouw toen je baan op moest zeggen als je ging trouwen,  

verbijstering dat je wel als vrouw verkozen kon worden maar dat je zelf niet mocht kiezen. Dus hier lag wel wat. 

AnnMankes-Zernike (1887-1972) was de eerste vrouwelijke dominee in Nederland, aanvankelijk bij de Doopsgezinden. Later, na de dood van haar man, werd zij beroepen bij de NPB. Zij is dus wel een icoon van die veranderende tijden. Toen bleek dat een van onze leden haar goed heeft gekend, was hiermee ons eerste onderwerp een feit: De Emancipatie. 

 

Hierop aansluitend hebben we een oproep geplaatst in Opgang met de vraag: “Hoe geëmancipeerd was jouw moeder?”. Het is boeiend te  lezen over de persoonlijke herinneringen aan 10 van onze moeders en van een grootmoeder. 

 

De daarop volgende hoofdstukken zijn gewijd aan de Beleving der Vrijzinnigheid: hoe ervoer je het om lid van de NPB te zijn, als kind en kunstenaar, als puber en student, als dichter, dominee en organist,  

en als lid van de Remonstrantse Broederschap? 

Hoe was het om als moeder betrokken te zijn bij de Westhill en als kind om hierop terug te zien?  

 

Daarna volgt de Oorlog met verhalen over de Spoorwegstaking, de hongerwinter, joden vervolging, bombardementen en het evacueren van een heel ziekenhuis.  

 

Bij het bestuderen van die 100 jaar viel het ook op dat er grote iconen waren die jarenlang als lichtend voorbeeld dienden voor jong en oud: Gandhi, Schweitzer, Martin Luther King, en wie schetst onze opwinding dat Dick Werner en zijn familie nauwe banden met Schweitzer hadden, en dat één lid op de dag van de moord op Martin Luther King in Cambridge MA aanwezig was.  

 

In “Onze Koloniën” wordt over een overhaast vertrek uit Nederland verhaald, maar praktisch niets over de Jappen kampen. Hoe dat komt wordt duidelijker  door de observaties van een ander lid dat al 10 jaar optreedt bij de Herdenking bij het Indisch Monument in Den Haag. 

 

Nogal wat mensen hebben een RK achtergrond. Hoe voelen zij zich onder Vrijzinnigen? Probeer dat eens te beschrijven. En dat deden ze. 

 

De schaatsverhalen moesten over, niet hoe ver het was en hoe koud, maar hoe dat vóelde.  

 

En dan: de NPB-er en de Natuur. 

Wat is de gedachte achter de Bijbelse tuin? Waar komen de Buitendagen vandaan? En waar denken de bloemschiksters aan als zij hun wekelijks boeket samenstellen? 

 

Dichters en schilders van eigen bodem laten hun werk zien.  

Krantenknipsels verhalen over het nieuws van de dag in die 100 jaar.  

Foto’s van vroeger en nu vertellen hun eigen verhaal. 

 

Ja, op een hink-stap-sprong manier bestrijken we die 100 jaar NPB Wassenaar wel, van 1919 tot 2019, in woord en in beeld. 

 

Als je dit boek in handen neemt en er alleen maar wat in bladert, dan mis je de parels, als je het achter elkaar leest dan mis je veel van de diepe menselijkheid. 

  

Vandaag openen we de tentoonstelling Op de Golven van de Tijd. Ongeveer 1/3 van de afbeeldingen die in het boek voorkomen zijn hier vandaag tentoongesteld. 

Er zijn 50 auteurs, die minimaal 1 en maximaal 4 uitsluitend persoonlijke verhalen hebben geschreven. 

 

We maakten deze kleine tentoonstelling om een idee te geven wat er allemaal met het boek valt te beleven, hoe het ook jou terug zal dragen naar die tijd van je jeugd, je je moeder misschien opeens anders gaat zien, en je verder brengt in het begrijpen van de waarde van onze gemeenschap. 

 

Rietje Knaap